Czasy Współczesne

Po zawirowaniach XIX wieku i trudnej walce z filokserą winiarstwo światowe w pierwszych latach nowego wieku było niemal w całkowitej rozsypce. Wprawdzie winiarze na powrót zaczęli uprawę i produkcję win, ale w wielu miejscach była to nierzadko praca na „surowym korzeniu” bowiem winnice zakładano często w nowych lokalizacjach.

Ogólnej sytuacji nie sprzyjała też polityka. Panująca w USA prohibicja a niedługo po niej Wielki Kryzys Gospodarczy dopełniały smutnego obrazu.

prohibicja-usa-2

W latach trzydziestych XX wieku zaczęto jednak podejmować pierwsze próby nadania winiarstwu cech gospodarczych. Pojawiły się regulacje prawne, systemy kontroli oraz jakości. Proces ten brutalnie przerwała ponownie II wojna światowa.

Lata powojenne są dla winiarstwa tym, czym w XIX wieku dla przemysłu była para. Pojawia się więc mechanizacja i technologia. W winnicach używane są maszyny i traktory, chemiczne opryski i powtarzalna produkcja z kontrolowaną jakością.

Ramy biznesu winiarskiego wyznaczają wówczas producenci amerykańscy, którzy od lat 60-tych tworzą nowoczesne winnice, produkujące i eksportujące coraz więcej wina. W tym również na rynki starego kontynentów. Od tego momentu niezachwiana dotychczas hegemonia win europejskich zaczęła się kruszyć. Punktem zwrotnym na tej drodze była tzw. Paryska Degustacja z maja 1976 roku, kiedy najwybitniejsi znawcy (wówczas głównie z Francji) wybrali w degustacji w ciemno swoje zwycięskie wina.

degustacja-paris-1976

Ku zdziwieniu wszystkich okazały się nimi wina kalifornijskie (!), które pokonały najlepsze Grand Cru pochodzące z apelacji bordoskich. To zdarzenie kazało spojrzeć inaczej na wina spoza Europy. W krótkim czasie inne winnice z Nowego Świata zaczęły odważniej prezentować swoje produkty. Na dobre rozpoczęła się historia współczesnego winiarstwa. Od tego też momentu winiarstwo stało się nieodzowną częścią nowoczesnego przemysłu rolnego. Sprzyjała temu nierzadko celowa działalność rządów, które od lat 80-tych XX wieku wspierały rozwój tej gałęzi dbając jednocześnie o kontrolę jakości.

Dzisiaj słynne winnice argentyńskie, ale też z RPA, Australii a przede wszystkim z USA prowadzone są jak wzorowe przedsiębiorstwa o nienagannej czystości i kontrolowanej procedurze produkcji. Wyznacznikiem czasu było wprowadzenie systemów komputerowych, regulujących poszczególne etapy produkcji: od wilgotności podłoża w uprawach po poziom temperatury podczas fermentacji.

nowoczesne-winiarstwo

Na wina z tzw. Nowego Świata musieli odpowiedzieć winiarze z Europy. Dystans bardzo szybko został zniwelowany i w ofercie winnic europejskich znalazły się znane dotychczas klasyczne marki o uznanej renomie jak i "łatwiejsze" wina o cechach „nowoświatowych”, które można dostać z francuskiej Langwedecji czy z hiszpańskiej La Manchy. Dzisiaj jednak wszyscy już wiedzą, że za Atlantykiem poza winami o prostej i nieskomplikowanej treści wytwarza się także wspaniałe i wielkie produkcje winiarskie niczym nie ustępujące winom Europejskim.

nowoczesne-winiarstwo2

 

Jaka będzie przyszłość winiarstwa? Trudno odpowiedzieć, w wielu przypadkach jest to proces bardzo już zautomatyzowany gdzie rola człowieka rozpisana została na role, w których występuje Winogrodnik (z franc. Vingeron – osoba zajmującą się uprawą winogron), Winemaker (czuwający nad produkcją) i Negocjant (odpowiedzialny za kontraktowanie). Reszta to już tylko mniej lub bardziej zautomatyzowny proces przemysłowy. Pokrzepiające jest jednak to, że ciągle znaleźć można niewielkie winnice produkujące wielkie i niepowtarzalne wina, których duszą i sprawcą wszystkiego jest jeden winiarz!
Jedna z winnic w Nowej Zelandii

Jedna z winnic w Nowej Zelandii

Posted in O historii.