Nowożytność

Od XVI wieku winiarstwo Europejskie przeżywa swoje apogeum. Rozwinięte winnice doskonalą umiejętności produkcji win, które stają się bardziej wyrafinowane i wyszukane. Sprzyja temu prawodawstwo promujące winiarzy oraz ogólna moda. W tym czasie w Bordeaux rozpoczyna się produkcja win słodkich a w Szampanii mnich Dom Perignon (w 1670 roku) produkuje szampany ze specjalnie selekcjonowanych gron.

Dom Pierre Perignon (1638-1715)

Dom Pierre Perignon (1638-1715)

Europejskie wina opuszczają kontynent zdobywając sławę w tzw. nowym świecie winiarskim – tj. w Stanach Zjednoczonych, Ameryce Południowej i Afryce.

W handlu winem kamieniem milowym było wynalezienie butelki i korka. W XVIII wieku szkło było już na tyle mocne, że wyprodukowane z niego butelki bez trudu wytrzymywały nawet dalekie podróże, a zamknięcie korkiem umożliwiło dodatkowo sezonowanie i wydłużenie przydatności do spożycia.

Załamanie winiarstwa nastąpiło w sposób całkowicie dla niego nieprzewidziany. Stało się to za sprawą niewielkiego insekta o nazwie filoksera (phylloxera vastatrix).

Phylloxéra

Pod koniec XIX wieku mszyca ta przywieziona została do Europy za sprawą wymiany handlowej z Nowym Światem.

W krótkim czasie (pomiędzy 1860 a 1880 rokiem) miliony hektarów na południu Europy zostało doszczętnie zniszczonych. Filoksera atakowała system korzeniowy niszcząc winorośl bez względu na szczep oraz miejsce. Kierunek zarazy rozprzestrzeniał się od Anglii przez Francję (1867), Portugalię (1871), Austrię (1872), Niemcy i Szwajcarię (1874), Włochy i Węgry (1875) po Hiszpanię (1878). Po roku 1880 niemal wszystkie kraje Europy aż po Rosję i Bałkany zostały dotknięte plagą.

Poza Europą filoksera pojawiła się także w Kalifornii, Australii oraz Afryce i na Antypodach.

Jedynym krajem winiarskim wolnym od szkodnika były winnice Chile. W Europie rozpoczęto walkę z mszycą, jednak wszystkie metody były nieskuteczne. Dopiero znaleziona w Stanach Zjednoczonych winorośl odporna na filokserę przywróciła winiarzom nadzieję. W 1885 roku w badaniach botanicznych prowadzonych we Francji wyselekcjonowano ostatecznie podkład odporny na filokserę, na którym zaczęto szczepić Europejskie odmiany.

W ten sposób około 1900 roku walka z filokserą została wreszcie wygrana, choć koszty były niebagatelne. W samej tylko Francji powierzchnia winnic zmniejszyła się o 1/3. Podobnie w innych krajach Europy, gdzie liczne okręgi winiarskie nigdy nie zostały już odtworzone.

Posted in O historii.